1 voor jou en 1 voor mij

Zo leerde ik als kind om eerlijk te delen: 1 voor jou en 1 voor mij, net zo lang tot het op is.
‘Het” kon vanalles zijn van bijvoorbeeld plakplaatjes, knikkers tot Treets uit zo’n geel zakje. 

Treets heet al lang niet meer zo, het merk van het zakje met chocola omhulde pinda’s veranderde begin jaren tachtig in M&M’s -wie kent het niet? 
Waar staan die letters eigenlijk voor? Ik heb geen flauw idee.
Waarom zou ik het willen weten? -lekker belangrijk.
Maar ach, nu ik het er dan toch over heb… ik zoek het even op.
Aha: Mars & Murrie’s, vernoemd naar de oprichters Forrest Mars en Bruce Murrie.
Informatie waar je verder niets mee kunt, ik weet het.
Ik ben een kei in afdwalen, ook dat weet ik.

En soms zet ik je op het verkeerde been, ook dat weet ik, zoals met deze titel.
Want weet je wat ik daarmee eigenlijk bedoel? 
De VriendenLoterij!

Misschien herinneren jullie je het ook nog, oorspronkelijk was “Samen winnen” het concept van de VriendenLoterij. Als je een prijs won, werd dezelfde prijs ook naar een door jou opgegeven ‘vriend’ (familielid of iemand anders) gestuurd.

Zo heb ik in die tijd aardig wat van die kleine prijsjes via vrienden gekregen, maar ook zelf weg kunnen geven onder het mom: 1 voor jou en 1 voor mij.

Tegenwoordig ontvangt alleen de winnaar de gewonnen prijs, maar wordt er wel bij vermeld: Wanneer u liever iemand anders blij maakt met uw prijs, dan kunt u uw prijs natuurlijk weggeven.
Duh!

Anyway… de VriendenLoterij dus. De reden dat ik nog steeds meespeel? Die VIP-kaart. Museum hier, korting daar, soms zelfs gratis voor twee. Kijk, daar is-ie weer: 1 voor jou en 1 voor mij.

Verder win ik werkelijk alleen van die zoethoudertjes als: sokken, chocola, zeepjes en crèmepjes. Echte knalprijzen, geldbedragen waarvan ik alleen maar durf te dromen, gaan aan mijn neus voorbij. Vorige maand won ik een boek naar keuze.

Toen ik het bericht ontving, was ik toevallig net bezig met het bedenken wat ik die dag eens zou gaan koken. Buiten was het uitgerekend grijs, koud en druilerig en op zulke dagen vind ik een sudderpotje altijd een soort comfort food. 

In het rijtje boek-naar-keuze, viel mijn oog direct op “Het Slowcooker boek”. Nu zijn mijn slowcooker-brouwsels nogal eentonig (lees: veilig -kan niet mislukken) en ik zou er best meer dingen in willen bereiden dan alleen maar sudderlapjes of zuurkool.
Dus: het boek gekozen, ontvangen en watertandend doorgebladerd. Ik ga me er nog verder in verdiepen.

Pas later zag ik in het boekenrijtje ook “Het Airfyer boek”.
Hm….had ik beter dát boek kunnen kiezen? Onze airfryer is namelijk nog net geen ondergeschoven kindje. Wel staat het apparaat slechts af en toe op het aanrecht. Ik zou er veel meer mee moeten kunnen… moet ik alleen wel weten hoe en wat. Als ik anderen mag geloven, kun je er ‘vanalles’ in bereiden. Van complete AVG’tjes (aardappel-vlees-en groentetjes) tot eenpansgerechtjes en cake aan toe.  

Guess what?
Laat ik deze maand nou wéér een bericht van onze ‘loterij-vrienden’ ontvangen: U heeft een prijs gewonnen!
Moet niet gekker worden. Welke dooie mus gaat mij nu weer blij maken? -dacht ik.
Tadaa….jawel hoor: Een boek naar keuze! Ha ha.
Op het beeldscherm van mijn laptop rolt het boekenlijstje van de vorige keer opnieuw voorbij.

Ook nu is mijn keuze weer snel gemaakt.
“Yo Donald, we gaan airfryeren!” roep ik vanuit de woonkamer naar de kleine kamer waar Don achter zijn PC fotobestanden zit uit te zoeken. Ja best hoor, mompelt hij -denk ik- want ik kan hem niet goed verstaan.

Mijn prijsjes mogen dan niet meer letterlijk 1 voor jou en 1 voor mij zijn, maar zijn het wel indirect:
Ik win en jij mag er van meeprofiteren. Met ‘jij’ bedoel ik in dit geval: Don.
Hij mag proefkonijnen.

Maarrr….. eerst moet ik beide boeken nog even goed bestuderen 😉