# bonblog

> Verhalen uit mijn leven gegrepen


## Posts

- [Nieuwjaarsdagkrabbeltje](https://bonblog.nl/2026/01/01/nieuwjaarsdagkrabbeltje/): Het is 1 januari.De dag van nieuwe voornemens, frisse starts en mensen die vandaag ineens heel zeker weten hoe ze dit jaar willen leven. Ik niet. Ik heb geen lijstje, geen doelen, geen dit jaar ga ik echt…Alleen dit kleine, terugkerende ding: schrijven. Dat is wat ik meeneem dit jaar.Geen plannen, maar ritme en herhaling.Zoals op donderdag schrijven. Dat laatste vraagt niets anders dan dat ik ga zitten en begin.Vandaag is dat pas laat op de dag gelukt.Mijn bioritme is nog in de war door feestdagen met lange avonden en (te) korte nachten. En als ik dan toch iets van… Lees verder
- [Je eigen kerstverhaal](https://bonblog.nl/2025/12/25/je-eigen-kerstverhaal/): Vandaag laat ik het aan iedereen om zijn of haar eigen kerstverhaal te “schrijven”.Een eigen beleving en een eigen herinnering te maken.Daar heb ik weinig aan toe te voegen. Of nou… behalve iets over onze kerst/nieuwjaarswens dan, zomaar even kort. Terwijl Don de eerste ontvangen kerstkaarten aan het rode lint in ons halletje ophangt, vraagt hij: “Zeg wordt het niet eens tijd dat wij aan die van ons beginnen?”  Ik ben op dat moment bezig met een poging tot koken en dan moet je mij niet van dat soort dingen vragen. Sowieso kun je maar beter helemaal niets vragen als ik heen… Lees verder
- [History repeats…‘t is pet](https://bonblog.nl/2025/12/18/history-repeatst-is-pet/): Jawel: de geschiedenis herhaalt zich. Ik heb het over kussen-ellende.Nee, niet zoenen en er een koortslip aan overhouden.Maar wel over opnieuw de zoektocht naar een kussen waar ik LEKKER en NORMAAL op kan slapen. De hoofdletters spreken voor zich: het begint me te irriteren. Ik moest even graven in mijn blog-verleden. Zeker weten dat ik er al eerder een blog aan heb gewijd. Gevonden! Zie je wel: in juni 2022 was dat in mijn blog “Kussens”. Dat ging over een gebroken nacht met van die onhandige Vietnamese loempia-vormige exemplaren. Ik werd er haast mee uit mijn bed gekatapulteerd door Don’s poging… Lees verder
- [Koken of niet?](https://bonblog.nl/2025/12/11/koken-of-niet/): Ben ik nou echt de enige die op de eettafel een stapeltje papieren heeft liggen ‘waar nog iets mee moet’? “Kijk ik morgen wel even naar”, zeg ik vol overtuiging tegen mezelf, maar ‘morgen’ is een zeer rekbaar begrip. Met als gevolg, het krantenknipseltje dat ik er vanmorgen tussenuit viste, kan linea recta de prullenbak in. Jammer: deadline verstreken. Het knipsel ging over de jaarlijkse oproep van het Nieuwsblad Maassluis. Je kon weer een kerstgedachte in sturen voor de kerstbijlage. Een gedicht, een kerstverhaal of persoonlijke ervaring waar de kerstgedachte tot uiting komt.  “Tijd zat”, dacht ik nog, maar de… Lees verder
- [De kracht van muziek en dans ](https://bonblog.nl/2025/12/04/de-kracht-van-muziek-en-dans/): Luid getrommel en een up-tempo beat galmen als opzwepende klanken uit de boxen van mijn autoradio. Ik sta op de parkeerplaats voor ons appartement, met het volume zo ongeveer op tien en dein achter mijn stuur nog even mee. Played-A-Live van Safri Duo zet van alles in mij in beweging. Goh, wat heb ik dat nummer een tijd niet gehoord!  Pas als de laatste klanken zijn weggevaagd, stap ik uit mijn Suzuki en wandel met een uitgestreken gezicht rustig naar huis. Niets aan de hand mensen, ik heb me alleen eventjes een soort van uitgeleefd. Muziek roept herinneringen op. In… Lees verder
- [Thanks!](https://bonblog.nl/2025/11/27/thanks/): Ik kijk niet eens meer op van pepernootjes in september of paaseitjes in februari. Hoe vroeg kun je erbij zijn? Het lijkt wel alsof alles steeds meer naar voren wordt gehaald.  Zo ook deze weken: er gaat werkelijk geen dag voorbij, of ik word met koeienletters geconfronteerd met de tekst BLACK FRIDAY -erger nog: de pre-pre Black Friday deals. Wees er snel bij! Want straks is OP echt OP en grijp je er naast. Dan heb je net niet dat ene item (dat je eigenlijk niet nodig hebt, maar ja… aanbiedinkje hè) niet kunnen scoren. Pfff… jammer dan!  Ik word dwars… Lees verder
- [Thuis is een vlinder](https://bonblog.nl/2025/11/20/thuis-is-een-vlinder/): Ik was laatst in een wachtkamer en las daar vluchtig bladerend door een magazine:Wat betekent thuis voor jou?Met daaronder de vragen: Is thuis de plek waar je nu woont? De plek waar je bent opgegroeid? Of noem je je partner of echtgenoot thuis? Veel aandacht heb ik er op dat moment niet aan geschonken. Pas later toen ik letterlijk thuis kwam, zette de vraag me aan het denken -en nu weer. Hmmm, wat betekent thuis voor mij? Hoe ga ik uitleggen dat het voor mij ook een andere betekenis heeft dan “het huis waarin ik woon”? Want, voor mij is… Lees verder
- [Een lach, een knik...](https://bonblog.nl/2025/11/13/een-lach-een-knik/): Je wordt wakker met een deuntje in je hoofd, en dat deuntje raak je de rest van de dag niet meer kwijt. Herken je dat? Ooit had ik een wekkerradio die dit ellendige fenomeen ‘Oorwurm‘ veroorzaakte. Super irritant! (Die wekker heeft écht niet lang op mijn nachtkastje gestaan) Vanmorgen was het net zoiets, maar dan anders. Geen melodietje, maar een hardnekkig zinnetje: ‘Een lach, een knik, een lieve blik….’ Het leek wel non-stop in mijn hoofd te dreunen.Vraag me niet hoe ik eraan kom, ik heb werkelijk geen idee -zelfs niet wie of wat mij getriggerd heeft.  Tijdens het ontbijt:… Lees verder
- [Beschuitje met thee](https://bonblog.nl/2025/11/06/beschuitje-met-thee/): Ik voel me vandaag zoals mijn glas thee eruitziet.Troebelig en verre van helder. Dat glas thee kan ik wel verhelpen, ik kieper de inhoud weg en zet gewoon een nieuwe.Om dat bij mezelf toe te passen, vind ik wat lastiger.  Mijn thee ziet er wazig uit door dwarrelende kruimeltjes die losgeweekt zijn van de theebeschuitjes die ik er ingedoopt heb. Niets is lekkerder dan dat, als je zelf niet echt lekker bent. Maar dan moeten het wel van die ouderwetse dikke bros gebakken reepjes zijn met op de bovenkant een laagje suiker en kaneel.  Toevallig zag ik ze vorige week… Lees verder
- [Vallen en opstaan](https://bonblog.nl/2025/10/30/vallen-en-opstaan/): Letter voor letter tik ik in de zoekbalk van Google: B l o g o n d e r w e r p e n. Van tevoren heb ik me voorgenomen om de eerste site te openen die tevoorschijn komt en iets zal schrijven over de eerstgenoemde suggestie die daarop genoemd wordt.Een hele riedel websites komt tevoorschijn. Het is verleidelijk om door het aanbod van sites te scrollen, maar ik beheers me. Schrijfvis, heet de site die als eerste genoemd wordt. Vlak daaronder staat een openingszin met grote letters: Stelen maar: 17 ideeën voor originele artikelen op je blog.Ik ben benieuwd,… Lees verder
- [Voor jou](https://bonblog.nl/2025/10/23/voor-jou/): Wie van jullie kent het boek De jongen, de mol, de vos en het paard van schrijver Charlie Mackesy? Het is een hartverwarmend boek. Letterlijk een cadeautje. Ik kreeg het ooit voor mijn verjaardag van een dierbare vriend en dat was een schot in de roos. Het boek stal onmiddellijk mijn hart door de combinatie van alle prachtige tekeningen en door de eenvoud van het verhaal. Kleine stukjes tekst per pagina, soms een enkele zin of woord. De teksten lijken handgeschreven, dat heeft iets bijzonders. Ik sla het boek eens willekeurig voor jullie open, kijk:  ‘Ik ben zo klein.”zei de… Lees verder
- [Herfst](https://bonblog.nl/2025/10/16/herfst/): Het hele parkeerterrein van ons appartementencomplex ligt bezaaid met een dikke laag kleurige herfstbladeren. Niet normaal! Het lijkt wel een gemêleerd tapijt: prachtig om te zien, maar o, zo onpraktisch. Je ziet de strepen van de parkeervakken niet en als het geregend heeft, is het glibberig. Het wachten is op de wind die alle bladeren naar de zijkanten waait, of… op iemand met een bladblazer. Herfst. Evenals de lente vind ik het een mooi seizoen, vanwege alle kleuren die de natuur tevoorschijn lijkt te toveren. Mijn favoriet is dan: een wandelingetje over de Veluwe. Wat zal het daar nu prachtig… Lees verder
- [Met pindakaas](https://bonblog.nl/2025/10/09/met-pindakaas/): Hè hè, eindelijk weer eens een op-mijn-manier rustig en toch ook productief dagje. Don werkt vandaag een hele dag en ik kan de mijne dus invullen zonder rekening te hoeven houden met tijd, wie of wat dan ook.  De zon schijnt, ik heb mijn balkondeur open gezet. Even wat frisse lucht in huis, het is letterlijk calm after the storm. Eén was is klaar, heb ik weg gestreken en ligt gevouwen in de kast. Een volgende was draait nog, die werk ik later vanmiddag wel weg. Het eten voor vanavond heb ik alvast voorbereid, geschild, gewassen en in mootjes gehakt.… Lees verder
- [DNA](https://bonblog.nl/2025/10/02/dna/): Slanke handen, lange dunne vingers met een lang, smal nagelbed, dat zelfs korte nagels lang doen lijken. Typisch de handen van mijn moeder. Het zit in ons DNA, kijk maar naar de handen van mijn zusje en naar de mijne. Wij hebben ook zulke exemplaren, een gevalletje van ’erfelijk belast’ met de genen van onze moeder. Beslist niet erg hoor. We kunnen er gerust mee voor de dag komen, vind ik. Het biedt mij bijvoorbeeld een uitkomst als gevraagd wordt: Welk deel van jouw lichaam vind jij het mooist? of Over welk deel van jouw lichaam ben jij tevreden? Dan… Lees verder
- [Moussie](https://bonblog.nl/2025/09/25/moussie/): Zullen we aan iedereen vragen om een babyfoto in te leveren? Dan maken we er een raadspelletje van: Wie is Wie? Zoiets dergelijks stelde ik voor aan het begin van alle voorbereidingen van de viering van het 25 jarig bestaan van ons appartementencomplex. Eigenlijk had ik het als grap bedoeld toen ik met het bestuur van onze bewonersvereniging aan het brainstormen was. We vroegen ons toen af: “Wat zullen we eens verzinnen om iedereen bezig te houden?” Mijn voorstel leek de anderen juist een leuk idee. En dat heeft aardig wat in beweging gebracht.  Het hield negenentwintig huishoudens lekker bezig.… Lees verder
- [Geregel...](https://bonblog.nl/2025/09/18/geregel/): Een half jaar geleden, ergens begin februari, volgde ik een online masterclass “Sterk schrijven”. Dat was bij trainer Rick Evers, ik noemde zijn naam in een van mijn blogs die ik daarna schreef:  Raamstaren Ik herinner me dat ik me een paar uur kostelijk heb geamuseerd. De tekst-voorbeelden, zowel de ‘foute’ als de verbeterde versies, waren herkenbaar. Soms zelfs hilarisch. De tips waren handig en bruikbaar, daar heb ik zeker wat van opgestoken. De aantekeningen daarvan heb ik ergens op mijn harde schijf bewaard.  Maar, zoals dat dan gaat… als je niet dagelijks te maken hebt met het schrijven van… Lees verder
- [Bordjes](https://bonblog.nl/2025/09/11/bordjes/): Een week is véél te kort!Onze vakantie zit er bijna op, morgen gaan we weer naar huis. En als we daar zijn, dan zijn we weer toe aan vakantie. Ja echt! De weergoden zijn aardig voor ons geweest en hebben ons bedeeld met mooi weer de afgelopen week. Het was overwegend zonnig, lekker warm en droog -op één ochtendje regen na maar ach, dat deerde ons niet. Na een relaxte niks-moet-alles-mag opstart van de dag, zijn we iedere middag op stap geweest. Lekker buiten, veel geslenterd, veel geshopt, veel ge-terrast. Af en toe heb ik een gekkigheidje op een van… Lees verder
- [Inpakken en…bladeren](https://bonblog.nl/2025/09/04/inpakken-enbladeren/): “Als je straks het hele revalidatieprogramma hebt afgerond en alle controle afspraken achter de rug hebt, dan adviseer ik je om er even tussenuit te gaan. Hoeft niet lang, een weekje of zo. Hoeft niet ver weg, maar neem even afstand van je eigen woonomgeving.” Aan die tip van één van de hartrevalidatiebegeleiders van Don hebben we gehoor gegeven. Na nog wat laatste medische afspraakjes deze week zijn we vandaag aan het inpakken. Ik moet denken aan het vragenlijstje dat Don eens kreeg tijdens zijn revalidatie: Waar krijg je stress van? Nou… als ik dat vandaag moet invullen: inpakken!Degenen die… Lees verder
- [Muziekjes](https://bonblog.nl/2025/08/28/muziekjes/): Wat zijn nou vier dagen? Of eigenlijk drie en een half.Het hangt er vanaf hoe je er tegenaan kijkt. Als je op donderdagavond in de auto stapt en richting de hei (of een andere leuke omgeving) rijdt dan voelt dat onderweg al als: Heerlijk een lang vrij weekendje weg. Lekker genieten, dat kan ik me zo voorstellen. Maar als je op donderdag een medisch onderzoek hebt ondergaan en de arts zegt dat je maandagmiddag de uitslag krijgt, dan krijgt zo’n lang weekend ineens een andere lading. Die kan dan niet snel genoeg voorbij zijn. Dat kan ik me niet alleen… Lees verder
- [Jonge arts, oude muur](https://bonblog.nl/2025/08/21/jonge-arts-oude-muur/): Ik was vroeg vanmorgen.Vroeg, omdat er precies nog één plekje vrij was bij de plaatsvervangend huisarts. De mijne is pas in september terug van vakantie en daar wilde ik niet op wachten.Niks ernstigs hoor, zo werd ook door de plaatsvervanger bevestigd. Jeetje, wat een jonge arts. Ik had zijn moeder kunnen zijn, dacht ik, toen hij mij uit de wachtkamer kwam ophalen. Een lange, slanke jongeman liep voor mij uit, terwijl ik braaf achter hem aan hobbelde. “Gaat u zitten, vertelt u eens. Ik heb wel gelezen waar u voor komt hoor, maar ik hoor het graag van u zelf,”… Lees verder
- [de C van...](https://bonblog.nl/2025/08/14/de-c-van/): Het is écht niet zo dat ik het winkelpersoneel in het winkelcentrum op de korrel neem. Het is ook niet mijn bedoeling om ze te bekritiseren — maar soms maak ik dingen mee… Vorige week ging het toevallig over een verkoopster in de parfumerie, en nu over het meisje bij de bakker. Vrees niet: volgende week is niet de slager of de brillenwinkel aan de beurt. Vooral die laatste niet — daar ga ik écht niets onaardigs over zeggen (ssst… toevallig werkt daar een van mijn buurvrouwen 😉 ). Goed, het meisje van de bakker dus. Maar wacht, eerst nog… Lees verder
- [Bon idée](https://bonblog.nl/2025/08/07/bon-idee/): Eens in de zoveel tijd pluk ik uit alle zijvakjes van mijn handtas alle bewaarde kassabonnen -voor je weet maar nooit of ik iets moet ruilen- en gooi die weg. Ik vis een verfrommeld opgevouwen papier uit het vakje met rits. Wat is dat ook alweer? Als ik het openvouw, valt er eerst nog een stempelkaartje uit van een bakker waar ik zo af en toe maar eens kom en wat zegel stickertjes van ik-weet-niet-meer-waarvoor. Af en toe word ik zegel-, stempel en spaarpunt-beu. Die dingen liggen dan overal, maar ik doe er niets mee. Te laat met inleveren, of… Lees verder
- [(on)bekend oud](https://bonblog.nl/2025/07/31/onbekend-oud/): Hoe het app-bericht precies luidde weet ik niet meer, maar de strekking was duidelijk:“Meisjes, zullen we elkaar weer eens ontmoeten -als de omstandigheden het weer toelaten?” Die ‘meisjes’, dat zijn wij: De Schrijfdames. Onze club van vier, waarover ik al vaker heb geschreven. Ik zal al mijn schrijfsels over de Schrijfdames eens verzamelen onder een aparte rubriek op deze website -maar nu even niet. Wij schrijfdames komen om de zoveel weken trouw bij elkaar, maar door omstandigheden heeft dat nu ‘ietsje langer’ geduurd dan de bedoeling was.Geloof het of niet, maar drie van onze eega’s hebben -na elkaar- te kampen… Lees verder
- [Van wielie naar reel](https://bonblog.nl/2025/07/24/van-wielie-naar-reel/): Tante Bon, jij zegt altijd “wielie” -merkt het dochtertje van mijn beste vriendin op.Ik grinnik en twijfel even, maar meteen weet ik: ja, dat is inderdaad zo.Natuurlijk zeg ik geen “wielie”, maar ik kan me zo voorstellen dat het voor een kind zo klinkt. Dat dochtertje van toen, is overigens nu zelf moeder van een meisje met dezelfde leeftijd als zij toen ze destijds “mijn wielie” opmerkte. Ik herinner me dat stopwoord nog goed. Ik riep het te pas en te onpas tot vervelens toe. Wanneer iemand iets uitlegde, een nieuwtje vertelde, of een mening gaf, zei ik steevast: Really?… Lees verder
- [Flip](https://bonblog.nl/2025/07/17/flip/): Ik ging vandaag op stap met Flip, nee niet die van de titelfoto.Ik had er ongeveer drie uurtjes voor uitgetrokken. Dat liep dus anders. Vijf uur later kwam ik pas thuis. Niet omdat het zo gezellig was. Ab-so-luut niet. Van die laatste anderhalf uur heb ik me wezenloos zitten staren van het plafond naar de muren en van de muren naar de vloer.  Uit balorigheid bracht ik een robotstofzuiger van z’n padje. Steeds als die zoevend aankwam, zette ik mijn voet midden in zijn geprogrammeerde baan. Het ding raakte me dan nét niet, tolde wat rondjes, probeerde zijn weg te… Lees verder
- [S(o)uper Fort ](https://bonblog.nl/2025/07/10/souper-fort/): “Waarom rij je over de dijk en niet binnendoor langs de Stena Line?”Pas als ik de vraag heb gesteld denk ik: Hij rijdt, moet hij weten. Waar bemoei ik me mee? Er leiden immers vele wegen naar Rome. Nou ja, naar Hoek van Holland in dit geval. Maar als we langs de duinen rijden, frons ik toch mijn wenkbrauwen en kan ik de volgende vraag niet nalaten: “Waar ga jij in hemelsnaam naar toe?”“Naar de bunkers” bromt Don, die het klaarblijkelijk met mijn eerdere gedachte eens is: Waar bemoei jij je mee? Toch moet ik even ingrijpen. “Eh…. je rijdt… Lees verder
- [Zonder kaas](https://bonblog.nl/2025/07/03/zonder-kaas/): Wat is dat toch met kaas?Is het je wel eens opgevallen hoeveel recepten er zijn met kaas? Zelfs als je een Google-zoekopdracht geeft op ovenschotel zonder kaas, verschijnen er gerechten waar als finishing touch tóch nog een laagje geraspte kaas overheen wordt gestrooid. Duh! Ik zelf heb daar niet zo’n probleem mee, sterker nog: ik vind zo’n knapperig korstje eigenlijk best lekker. Voor Don ligt dat ietsje anders, hij eet helemaal geen kaas. Toen wij elkaar net leerden kennen, dacht ik dat het een lust-ik-niet-dingetje was. Iets wat hij gewoon niet graag at. Maar nee, het ligt -letterlijk- wat gevoeliger, hij… Lees verder
- [Sudah, al](https://bonblog.nl/2025/06/26/sudah-al/): Het voelt vandaag een beetje als de week tussen Kerst en Oud & Nieuw. Ik bedoel: de laatste dagen van het oude jaar zijn ingegaan en zometeen is daar ineens een nieuw jaar. Niet letterlijk ‘zomaar ineens’ natuurlijk, maar zo lijkt het: Zomaar ineens is het jaar voorbij en is het al januari. Voor mij zijn dit de laatste dagen van mijn huidige levensjaar. Over een week breekt er een nieuw jaar aan, dan is het zomaar ineens al weer juli -mijn geboortemaand.Onwillekeurig is er dan altijd een moment van terugblikken, niet per se op het afgelopen jaar, maar verder… Lees verder
- [Ik herken](https://bonblog.nl/2025/06/19/ik-herken/): Over onverwachte ontmoetingen, vergissingen – en de mensen die je nooit vergeet. Hee, waar ken ik jou ook alweer van?Hebben we dat allemaal niet eens? Dan zie je ergens, vaak waar je het niet verwacht, een bekend gezicht en je kan niet 1-2-3 plaatsen waar je die persoon van kent. Op straat bijvoorbeeld, die aardige mevrouw. Pas als we elkaar groetend zijn gepasseerd, schiet me te binnen: O ja, dat was zij-van-de-boekenwinkel! Zonder winkel om haar heen en in een totaal andere omgeving, viel het kwartje niet direct.Of als je iemand altijd in uniform ziet en dan ineens in ‘burger’,… Lees verder
- [Uitgevloerd](https://bonblog.nl/2025/06/12/uitgevloerd/): Een plas water. Blote voeten. Daarna: maanden gedoe.Maar nu komt-ie er dan echt – onze nieuwe vloer 🙂 In januari stond ik op een avond ineens met mijn blote voeten in een plasje water bij ons aanrecht…oeps! De naden van het laminaat krulden omhoog en daaronder was alles kleddernat. Help, een defect aan onze vaatwasmachine! -was onze eerste gedachte.  Gelukkig zijn we goed verzekerd. Al snel kwam de eerste schade-expert kijken wat de oorzaak was en inderdaad bleek het een kapot onderdeel van de vaatwasser. Het kon meteen verholpen worden, het was slechts een kleine reparatie. De beschadigde vloer was… Lees verder
- [Capri](https://bonblog.nl/2025/06/05/capri/): Snel antwoorden, niet lang over nadenken: Wat is jóuw eerste gedachte bij het woord Capri? De mijne is gelinkt aan ijs.Een versgebakken wafeltje, opgerold tot hoorntje met daarin twee bolletjes ijs. Eentje in de smaak Malaga en eentje hazelnoot. En dat ijsje koop ik dan bij Capri, dé ijssalon in Rotterdam op de Karel Doormanlaan. Oh, het is al zoooo lang geleden dat ik daar was. Ik geef niet zo heel veel om ijs, meestal zit ik ermee te kliederen tot het gesmolten is. Na een etentje maak je mij niet per se blij met een coupe alleen met ijs,… Lees verder
- [Van lunch tot label](https://bonblog.nl/2025/05/29/van-lunch-tot-label/): Vanmorgen dacht ik nog: ik neem een schrijf-vrije Hemelvaartsdag vandaag.Niet omdat ik plannen had om naar de opening van het strandseizoen in Hoek van Holland te gaan hoor. De braderie langs de rivierkant is daar gisteren sowieso afgeblazen in verband met de voorspellingen van windkracht 5 tot 6 vandaag. Maar nee, het is in verband met andere bezigheden: een gezamenlijke lunch om precies te zijn.  Vandaag hebben we die georganiseerd bij ons beneden in de gezamenlijke ruimte van ons appartementencomplex. Normaliter zouden we in het Atrium onder het glazen dak gezeten hebben, maar qua temperatuur  was het daar toch wat frisjes.… Lees verder
- [Blij](https://bonblog.nl/2025/05/22/blij/): Blij: Een positieve gemoedstoestand waarin iemand zich verheugd, tevreden of gelukkig voelt, las ik ergens. En er stond ook nog: Blijheid is vaak minder intens en langdurig dan “geluk”, maar meer uitgesproken dan “tevredenheid”. Blij wordt vaak gebruikt om een kortdurende, positieve emotie aan te duiden — bijvoorbeeld als reactie op iets leuks of goeds dat gebeurt.In kindertaal betekent ‘blij’ meestal iets heel concreets en direct voelbaars. Bijvoorbeeld: “Ik ben blij want ik heb een ijsje.” Wanneer was jij voor het laatst blij?Wanneer was ik dat?  Vanmorgen nog! Toen was ik niet gewoon blij, maar driedubbel in het kwadraat blij.… Lees verder
- [Smart hoor!](https://bonblog.nl/2025/05/15/smart-hoor/): De eerste wandelingetjes die Don maakte na zijn logeerpartijtje in het ziekenhuis waren redelijk kort. Per dag besloot meneer om zijn wandelgangen op te bouwen, niet zo zeer in tempo, maar in meer stappen. Dat werden er gerust 1000 meer per wandeling. Nee, zeg maar niets. Dat doe ik ook niet -mijn gezichtsuitdrukking zegt al genoeg. Ik herinner me de woorden van de fysiotherapeut die aan Don’s bed stond, ik was er bij.Hij gaf advies om thuis rustig aan te doen en ook om vooral in beweging te blijven. “Liever tussendoor niet gaan liggen als je moe bent, maar juist rechtop… Lees verder
- [Ontdekkingsreis](https://bonblog.nl/2025/05/08/ontdekkingsreis/): Het is écht anders, heb ik ontdekt: Hele dagen alleen thuis zijn, of hele dagen samen thuis.De dagen zijn anders dan anders sinds Don thuis is. Ik kan niet goed uitleggen waarom, maar het zit ‘m in allerlei kleine dingen. Zoals bijvoorbeeld het dagelijks samen ontbijten, lunchen, de koffie momentjes tussendoor. Dat zat alleen in ‘mijn systeem’ op Don zijn vrije werkdag of op zondag.  In datzelfde systeem zat ook de week-boodschappen doen. We waren eraan gewend om die vlak voor het weekend te doen, maar te veel zware dingen in één keer halen en sjouwen is even niet aan… Lees verder
- [Spreekuur](https://bonblog.nl/2025/05/01/spreekuur/): Het is vandaag zo’n dag dat ik van alles doe, maar geen meter opschiet. Snap je wat ik bedoel? Ik stond vroeg op vol goede bedoelingen: meteen aan de slag, flink wat dingen van mijn lijstje afvinken. Ja ja, dat was in mijn hoofd een goed plan. In de praktijk….nou ja, niet dus. Want, vandaag is “zo’n dag”. Ik begon nog netjes: eerst een goed ontbijt.In de koelkast zag ik mijn Griekse yoghurtjes staan en daarnaast het koelboxje met mijn astma injecties. O ja, donderdag! Had ik nou vorige week geprikt, of moet ik vandaag? Na wat graafwerk in mijn geheugen… Lees verder
- [Warrig](https://bonblog.nl/2025/04/24/warrig/): “Ik weet niet wat ik vandaag heb, maar ik ben in de war,” zegt ze als ze binnenkomt.“O?” reageer ik,“Hoezo dan, heb je slecht geslapen?”“Ik weet het niet. Ik weet het echt niet, maar ik ben warrig”Hm… ik kijk haar even bedenkelijk aan. “Probeer maar gewoon om mee te doen. Als het niet gaat moet je het zeggen, of even gaan zitten” opper ik. Want tsja, wat bedoelt ze met warrig? Ilse is één van mijn “dansdames” aan wie ik les geef. Zij is op dit moment de groepsoudste met haar negentig lentes. Ze is trouw aanwezig, doet met alles mee… Lees verder
- [Lathyrus](https://bonblog.nl/2025/04/17/lathyrus/): Met mijn ogen dicht zit ik aan de eettafel en snuif de subtiel zoetige geur van lathyrus op.Flarden van even zoetige herinneringen flitsen voorbij in mijn hoofd.  Lathyrus één van mijn lievelingsbloemen, al van kinds af aan. Ik heb ze altijd bijzonder gevonden met hun eigenwijze blaadjes, soms als frêle vlindervleugels. Niet één bloem is hetzelfde, ieder blad krult anders en toch blijven het herkenbare bloemen. Ik vind ze ook zo leuk om te tekenen. Gewoon wat kriebelen met een potlood op een velletje papier is al voldoende en daar staat -ie al. Ze doen me denken aan de tuinen… Lees verder
- [Vrolijk verder](https://bonblog.nl/2025/04/10/vrolijk-verder/): Dat Don niet vrolijk wordt van mijn wandelen in slakkentempo, dat begrijp ik.Dat hij graag verder wil dan één rondje om ons appartementencomplex, begrijp ik ook.Dat de artsen hebben gezegd: Twee weken niet tillen en vier weken rustig aan begrijpen we allebei. Maar wat blijkt?“Rustig aan” heeft bij ons twee versies: eentje voor jezelf en eentje voor de ander – en die lijken totaal niet op elkaar.  “Weet je wat, ik ga vandaag wel alleen een rondje wandelen”, had Don gezegd. Best, moet kunnen. “Wel rustig aan hè” had ik hem nog nageroepen. Hoeveel rondjes ging hij dit keer om… Lees verder
- [Gemist signaal?](https://bonblog.nl/2025/04/03/gemist-signaal/): Mijn blog van vorige week was een beetje vaag. Ik beschikte over halve informatie en wilde eerst meer duidelijkheid over de situatie.  De Situatie. Nou, dat is me nogal wat! Net toen we dachten alles al te hebben meegemaakt en ons vaarwater lekker rustig kabbelde, stond onze wereld met één telefoongesprek weer op zijn kop. Het begon twee weken geleden met griepverschijnselen. Ik was aan het snotteren, hoesten, had een droge keel en branderige ogen. Je (her)kent het vast wel. Alle spieren in mijn flanken voelden beurs door het vele hoesten. Daags daarna begon Don ook te klagen over spierpijn, hoog bovenop… Lees verder
- [Overslag](https://bonblog.nl/2025/03/27/overslag/): Mijn blog van vandaag is niet alleen laat, maar ook nog eens kort.Héél kort.Eigenlijk is het alleen maar een berichtje om te laten weten dat ik vandaag even oversla.  Ik heb nooit veel moeite om over het wel en wee van mezelf te schrijven. Ik bepaal en schrijf immers zelf wat ik daarover wel of niet wil delen. Als het over een ander gaat, ben ik daar voorzichtiger mee. In sommige gevallen kan ik dan niet zomaar van alles schrijven zonder akkoord van die ander, vind ik. Vandaag is zo’n dag. Ik zou iets over een ander willen schrijven, maar… Lees verder
- [Hoge nood](https://bonblog.nl/2025/03/20/hoge-nood/): Of ik Toiletambassadeur wil worden. (??) De Toiletalliantie helpt je hierbij met (online) cursussen en workshops, staat er in de email die ik vandaag ontving.Hoezo ontvang ik deze email nu weer? -is de eerste gedachte die in me opkomt. Mijn wijsvinger zweeft al boven het prullenbak icoontje om het bericht te deleten, maar dan lees ik de kop die er boven staat: “Vandaag is het Nationale Toiletdag”Ja? Nou en? flitst het door mijn hoofd. Maar vervolgens ben ik toch nieuwsgierig wat er verder staat. Het is een bericht dat je weg klikt als je er niets mee hebt. En dat is… Lees verder
- [Caldo verde](https://bonblog.nl/2025/03/13/caldo-verde/): Het servies op de titelfoto is niet mijn servies. Dat had het zomaar wél kunnen zijn. Ik had namelijk ooit precies hetzelfde Portugese aardewerk. Beetje bij beetje meegenomen in mijn koffer, beschermd tussen lagen zomerjurkjes. Iedere keer als ik in Portugal op vakantie was, kocht ik een paar bordjes of schaaltjes. De grote stukken, opdek- en ovenschalen kocht ik later in een Portugese winkel ergens in het centrum van Rotterdam.  Bijna twintig jaar geleden woonden wij naast onze buurman die van origine uit Portugal kwam.  “F” noemde ik hem steevast. Ik trok vaak met hem op. Kokkerellen was zijn hobby,… Lees verder
- [De piele map](https://bonblog.nl/2025/03/06/de-piele-map/): “Fijn dat het zo goed met u gaat! Ik ben blij dat u baat heeft bij de piele map.”Even kijk ik bedenkelijk naar de man die tegenover mij in zijn stoel achterover leunt.Hè, wat zegt hij? Welke map?  Dan bekijkt hij, mijn longarts, de uitslagen van mijn bloedonderzoek en mijn longfunctie-test. Die zijn beide goed. Hij is tevreden en ik ook. Over een jaartje mag ik weer terug voor controle en tot die tijd gewoon doorgaan met mijn huidige medicatie. “Laten we maar hopen dat die voorradig én vergoed blijft,”  voegt mijn arts daar aan toe. En daar heb je… Lees verder
- [Praatjes vullen geen gaatjes?](https://bonblog.nl/2025/02/27/praatjes-vullen-geen-gaatjes/): Ze roert een wolkje melk door haar dampende koffie en nipt voorzichtig van het kopje. “Mmm… lekker bakkie.” mompelt ze genietend. Dan buigt ze haar hoofd mijn kant op en fluistert: “Denkt u dat ik nog zo’n koekje zou mogen? Ik heb er eigenlijk al eentje op…”  Glimlachend pak ik het bord met koekjes van de tafel en hou haar die voor. “Van mij mag het hoor”, antwoord ik met een knipoog.  Ze knabbelt en babbelt.  Binnen no time weet ik dat haar man een paar jaar terug is overleden. Ze is alleen, haar twee volwassen kinderen wonen te ver… Lees verder
- [Raamstaren](https://bonblog.nl/2025/02/20/raamstaren/): Weet je wel hoe heerlijk dit is: Simpelweg staren uit het raam.Simpelweg staat in de encyclopedie beschreven als: Op verrassend eenvoudige wijze. Maar ik draai het om: een eenvoudige wijze met een verrassend effect.   Staar jij wel eens doelloos uit het raam om zomaar even voor je uit te mijmeren? Of hoor je dan soms nog wel, net als ik, het stemmetje van één van je ouders in je hoofd?Vooral die van mij konden er wat van: Wat zit je daar nou te niksen? Doe niet zo lui. Kom op, doe iets nuttigs!Meestal werd ik na zo’n opmerking ook nog doodleuk… Lees verder
- [Examenstress?](https://bonblog.nl/2025/02/13/examenstress/): Ik ken de verschijnselen. Ik héb de verschijnselen…soort van.Hoe is dat nou mogelijk op mijn 67ste? Het internet zegt het volgende over examenstress: “Gespannen zijn voor een examen is in principe niet erg. De spanning helpt je alert te zijn en beter te presteren. Dit is gezonde stress.“ en vervolgt daaronder met:“Faalangst is letterlijk de angst om te falen. Je bent bang om fouten te maken en niet aan je eigen of andermans verwachtingen te voldoen.” Je zou haast tegen mij zeggen: “Hee joh! Meer dan de helft van je leven zit er op. Dat is toch al lang niet meer… Lees verder
- [Zuurkool en krullen](https://bonblog.nl/2025/02/06/zuurkool-en-krullen/): Ik doe het vandaag eens andersom. Na het wakker worden en opstaan, begin ik eerst met koken en ga dan verder met mijn gebruikelijke donderdagdingen. Nou ja, koken is een groot woord. Het is meer de ‘voorbereiding van’ en dat neemt nog minder dan het halve werk in beslag. Wat is er nou makkelijker dan na de koffiebijeenkomst bij ons beneden in de gezamenlijke ontmoetingsruimte te roepen: “Wat zal ik eens eten?” De recepten worden je dan zomaar in de schoot geworpen. Eén van mijn buurvrouwen appte mij onmiddellijk een recept van een zuurkoolstamppot uit de slowcooker. Zij had die van haar… Lees verder
- [4 februari](https://bonblog.nl/2025/01/30/4-februari/): Wat is er op 4 februari?Dat is de dag dat de wereld stilstaat bij de impact van kanker. Deze datum is uitgeroepen tot Wereld Kanker Dag.  In sommige landen wordt dit aangeduid met de kleuren wit, blauw of oranje, maar Nederland kleurt op 4 februari paars. Zelfs een aantal gebouwen worden op die dag helemaal uitgelicht in het paars. Vorig jaar varieerde dat van Slot Zeist tot Madurodam en van het Ziggo Dome tot Hoog Catharijne, om zomaar even een paar voorbeelden te noemen.   Je kunt op 4 februari een paars lintje dragen dat je online kunt bestellen via het… Lees verder
- [Oude doos](https://bonblog.nl/2025/01/23/oude-doos/): Oude dozen zijn leuk, maar tijdrovend. Wat is dat nou weer voor een rare openingszin? -ik hoor het degenen die dit lezen denken. Grinnik.Een beetje een flauw Inkoppertje, want natuurlijk heb ik het over een echte oude doos. Eentje die met duct tape bijelkaar gehouden wordt. Ik heb ‘m van de kastplank gepakt, waar nog meer mappen en spullen staan om uit te zoeken. Ooit. En ‘ooit’ is bij mij een ruim begrip. Zo van: Ach joh, deurtje dicht en je ziet er niets van, ‘t staat allemaal uit de weg.Smoesjes!-ik weet het, maar het heeft niet echt (mijn)prioriteit. Voordat… Lees verder
- [Fijne dag](https://bonblog.nl/2025/01/16/fijne-dag/): Wat is de wereld klein vandaag. Waar ik vorige week ver naar de overkant van de Waterweg kon turen, kom ik vanmorgen niet verder dan de overkant van de straat. Een dikke mist belemmert mijn vrije zicht. Het is alsof er vannacht een wolk in z’n geheel naar beneden is komen vallen.  Het ‘lekker-thuisblijf-weer’ gaat vandaag niet op. Ik moet per se deze ochtend ergens iets afgeven. Het is voor mij net te ver om te gaan lopen, dus ik pak de auto. Sinds een paar maanden heb ik een nieuwe auto. Ik ben het type “als het maar rijdt”.… Lees verder
- [January](https://bonblog.nl/2025/01/09/january/): Ik zit niet heel vaak verlegen om iets waarover ik wil schrijven, maar een enkele keer neemt het voorafgaand voor me uit staren wat meer tijd in beslag.Dan tuur ik uit mijn raam richting de Waterweg in de hoop dat dan een boot of schip (wat is nou ook al weer het verschil precies?) voorbij zal varen met een naam op de boeg. Ik zou daar dan mijn fantasie op los laten. Waarom die naam, wat betekent het? Is het een ode aan de vrouw van de kapitein? Of…?Of als ik geluk heb, komt er een cruiseschip voorbij. Wat als… Lees verder
- [(be)Spiegel(ing)](https://bonblog.nl/2025/01/02/bespiegeling/): Oudejaarsdag. Op de valreep van 2024 vind ik een stapeltje wenskaarten in onze brievenbus. Ik vis er eentje met een glimlach tussenuit, omdat ik het handschrift uit duizenden herken en benieuwd ben naar de inhoud van de enveloppe.Zo herken ik overigens nog een flink aantal handschriften hoor, het is niet alleen deze in het bijzonder. Don vindt daar zo onderhand geen lol meer aan, wanneer ik met een gesloten enveloppe voor mijn neus al roep: “O ik weet het al, deze is van….” Tien van de tien keer heb ik het dan juist en zucht hij “Nou leuk hoor meid…”   … Lees verder
- [Kort 2e kerstkrabbeltje](https://bonblog.nl/2024/12/26/kort-2e-kerstkrabbeltje/): Ook al zit het grootste kerstdeel erop, ik wens alsnog dat iedereen gezellige dagen heeft of heeft gehad. Onze dag begon vanmorgen met een kerstontbijtje met de helft van het aantal buren uit ons appartementencomplex. Niet iedereen was in de gelegenheid om te komen vanwege andere, eigen plannen. Natuurlijk kan dat. Niets móet hier. Meedoen mág, maar is zeker niet verplicht. Op dagen als deze is het fijn dat een moment van samenzijn mogelijk is, zeker voor diegenen die anders alleen zouden zijn. Het samen ontbijten in de gezamenlijke ruimte in ons complex was gezellig. Het duurde langer dan ik… Lees verder
- [HHSS](https://bonblog.nl/2024/12/19/hhss/): Vandaag valt het Nieuwsblad Maassluis in de brievenbus. Niet meer op de deurmat, die tijd is voor ons al jaren voorbij.  Het had wel wat als ik in onze vorige woning thuiskwam uit mijn werk. Rond deze periode lag er dan meestal een stapeltje gezellige kerstpost op de mat. Rood gekleurde enveloppen, soms goud of zilver. Sommige geadresseerd met herkenbare handschriften, andere met een etiketje. Een enkele keer was mijn post ongewild extra voorzien van een forse afdruk van het profiel van mijn schoenzool. Dat gebeurde weleens als het regende en ik haastig vanuit de gure kou naar binnen vluchtte.… Lees verder
- [Verwerken](https://bonblog.nl/2024/12/12/verwerken/): Het feit dat ik niet meteen in de stress schiet bij de beelden van herkenning, zegt mij genoeg. Ik bedoel: specifiek zegt het mij genoeg over hoe ik dingen heb weten te verwerken.  Iets “een plekje geven” is vaak niet genoeg op de lange duur. Even parkeren is niet erg. Laten staan en er eindeloos iets nieuws omheen parkeren is een ander verhaal. Er komt geheid een dag dat alle verdiepingen van de parkeergarage dan vol staan. Vervolgens verschijnen er rood verlichte ‘X’  waarschuwingen op de matrixborden boven de ingangen, plus een evenzo rood: VOL. En ja, dan zal er écht… Lees verder
- [Sint](https://bonblog.nl/2024/12/05/sint/): 5 december, je kon erop wachten… een Sint-blog. Of niet? Het ligt wel voor de hand hè? Vorige week een premature kerstherinnering en aangezien het vandaag ‘zijn’ verjaardag is: een Sint herinnering. Ik moet wel bekennen dat ik er daar niet echt veel van heb opgeslagen. Als ik naar buiten kijk, zou het weer me al een eind in de richting en in de stemming moeten brengen. Grijs, wind, regen, echt sinterklazenweer. Ik vermoed dat het ook nog eens guur is. Verder dan mijn vermoeden wordt het vandaag niet. Ik hoef niet per se de deur uit, dus blijf ik lekker… Lees verder
- [Kerstflits](https://bonblog.nl/2024/11/28/kerstflits/): Ja hoor, hij stond er weer. “Hij”, de oproep: Schrijftalent gezocht.  In onze plaatselijke courant werd middels een kleine aankondiging weer gevraagd om voor de kersteditie iets kerstigs in te sturen. Nou ja, dat stond er niet letterlijk zo, maar je begrijpt de strekking. Een verhaal, een gedicht, een herinnering, een foto, kortom iets ‘passends’ bij de kerstsfeer. De krant heb ik al lang bij het oud papier gedumpt. Behalve dat ik de oproep vluchtig las, heb ik er verder geen aandacht aan besteed. Twee jaar op rij werd een schrijfsel van mij geplaatst. Dit jaar sla ik even over. Of… Lees verder
- [Oud](https://bonblog.nl/2024/11/21/oud-2/): Wat is oud? En is dat erg? Laat ik mezelf vandaag eens een paar seconden -beslist niet langer!- de tijd geven om de eerste drie dingen op te schrijven die me hierover spontaan binnen schieten. 1) Brood van gisteren is oud.Erg? Welnee, nog prima te eten. Eventueel eventjes toasten in het broodrooster of de oven, daarna lauwwarm met een likje roomboter en een lepeltje sinaasappelmarmelade oppeuzelen bij een kopje breakfast tea. En dan lekker even genieten van hoe je ‘oud’ in een ‘guilty pleasure’-momentje hebt veranderd. 2) Muziek van Glenn Miller is oud.Voor mij heeft het een nostalgische waarde. Ik… Lees verder
- [Bevestiging](https://bonblog.nl/2024/11/14/bevestiging/): Hoe zelfverzekerd je ook bent, af en toe doet een bevestiging een mens toch goed. Of laat ik het bij mezelf houden. Ik zal niet beweren dat ik constant bevestiging ‘nodig’ heb, maar soms kan het me net dat ene duwtje in de rug geven. De goeie richting op, welteverstaan.  Van de week zou mijn chirurg bellen met de uitslag van de CT scan van twee weken geleden. De hele dag stond mijn telefoon zowaar op stand-by -dat vergeet ik nog al eens. Zul je altijd zien, dan word ik niet gebeld. Kan gebeuren, spoedoperatie misschien. ‘s Avonds werd ik… Lees verder
- [Op één lijn](https://bonblog.nl/2024/11/07/op-een-lijn/): Er hoeft niet altijd een familie- of bloedband te zijn om je met iemand verbonden te voelen, noch hoeft daar eerst een jarenlange vriendschap voor te zijn. In mijn geval bijvoorbeeld 54 jaar met mijn (ooit school)vriendin en 38 jaar met een vriendenstel. Het is logisch dat daar sprake is van een hechte band, maar daar doel ik niet op. Wat ik wil zeggen is, dat je soms iemand ontmoet met wie je ‘een klik’ hebt en waar gaandeweg een band ontstaat. Je wisselt van gedachten, je deelt, voelt elkaar aan: gelijkgestemdheid. Je zit op één lijn, hoewel dat niet… Lees verder
- [Waarde loos](https://bonblog.nl/2024/10/31/waarde-loos/): Ik heb geen flauw idee of er nog kinderziektes in het verzenden en ontvangen van mijn blogs zitten. Daar kom ik gauw genoeg achter, denk ik. Hoop ik. Want als niet, dan zit ik hier gezellig voor de kat z’n viool mijn relaas te tikken.  Nou ja…. gezellig? Er is iets dat me deze week bezig heeft gehouden. Vlak voor het afgelopen weekend, vrijdagmiddag laat, werd ik gebeld door de radioloog van het Erasmus. “U heeft volgende week vrijdag een CT-scan bij ons om 9:00 uur”Ja.“Wij hebben over het hoofd gezien dat wij daarvoor uw bloedwaardes eerst willen weten. Als u… Lees verder
- [Testbericht](https://bonblog.nl/2024/10/27/testbericht/): Volgens mij werkt alles weer. Mijn blogsite is weer in de lucht na een weekend onzichtbaar verhuizen. Zeg nou zelf, wie wil zoiets nou niet: een paar uur niet bereikbaar zijn en vervolgens gemigreerd weer opduiken alsof er niets is gebeurd.  Voor mij is er weldegelijk iets veranderd. Het scheelt enorm in de kosten die het webhosten plus alles wat daar nog bijkomt met zich meebrengt. Nu kan ik opgelucht doorgaan met mijn wekelijks schrijfseltje of praatje, zo je wilt. Voor degenen ‘die mij lezen’, is alles hetzelfde gebleven. Ik ben gewoon te vinden onder bonblog.nl, de layout is niet veranderd. Ook… Lees verder
- [Krablog verhuist](https://bonblog.nl/2024/10/24/krablog-verhuist/): Koek en zopie binnen handbereik: koffie, speculaasje, flesje water.. Nu niet meer opstaan, maar blijven zitten en écht beginnen aan mijn blog! Zo vroeg en vlot als dat ik vorige week was, zo op mijn dooie gemak ben ik vanmorgen met van alles in de weer. Vorige week ging ik op pad en wist ik dat ik de rest van de dag weinig gelegenheid meer zou hebben om te schrijven. Gek hè hoe dat werkt, dan krijg ik het voor elkaar om ‘snel nog even’ iets te schrijven. In tegenstelling tot als ik alle tijd heb: dan krijg ik ineens… Lees verder
- [Planning](https://bonblog.nl/2024/10/17/planning/): Er klopt weer eens niets van mijn planning! Nee wacht, ik moet eigenlijk zeggen: Ik heb weer eens niet (goed) gepland. Och en als je eens wist hoeveel soorten agenda’s en planners ik er altijd op na gehouden heb. Ieder jaar kocht ik een nieuw exemplaar. Grote, kleine, dikke of dunne uitvoeringen met maandoverzichten, wekelijkse invulschema’s, dagelijkse afvinklijstjes…etc. Hou op schei uit!  Sinds 2017 kreeg ik ineens het bullet-journal virus te pakken. Ik raakte verslingerd aan notitieboeken met gestippelde pagina’s die je kunt indelen hoe je dat zelf wilt. ’t Is nét geen blanco papier, maar je kunt er gerust… Lees verder
- [Afronden](https://bonblog.nl/2024/10/10/afronden/): Als ik een paar jaar geleden nog maar in mijn blog had geschreven dat ik vandaag een corona inenting ben gaan halen, had ik waarschijnlijk een lading kritiek over me heen gekregen. Net zo goed als dat ik toen gezegd zou hebben dat ik me NIET zou laten prikken. Een beladen onderwerp was het. Fijn dat we inmiddels een paar jaar verder zijn. Commentaren en meningen zijn er nog altijd, maar het lijkt erop dat er met iemands keuze “wel of geen prik” wat respectvoller om wordt gegaan. Ieder lijkt het voor zichzelf te mogen bepalen, ik zeg het toch… Lees verder
- [Huisarrest](https://bonblog.nl/2024/10/03/huisarrest/): Vandaag ben ik mijn eigen pakjes-depot. Vandaar “huisarrest”. Toevallig komt het zo uit dat er vandaag een aantal dingen bij mij thuis bezorgd worden. Nu is het gemak van het hier in ons appartementencomplex wonen, dat er genoeg andere bewoners zijn. Mocht ik onverhoopt niet thuis zijn, dan is het een kwestie van één van de ‘tig’ buren vragen of die zo vriendelijk wil zijn om mijn pakje in ontvangst te nemen. Briefje bij mijn deurbel opplakken met “aanbellen op nummer zoveel” en klaar is Klara. Zo kan ik indien nodig toch de deur uit. Vandaag gaat die vlieger niet op. … Lees verder
- [Vergelijken](https://bonblog.nl/2024/09/26/vergelijken/): Ik wist het! Zie je wel, ik wist het… Het doet het me onmiddellijk denken aan dat liedje van Britney Spears “Oops I did it again…” , want: what did I again? Vergelijken natuurlijk. Hou me ten goede, er is niets mis met vergelijken. Ik doe het regelmatig. Wie niet? Wie vergelijkt in deze huidige ‘prijsstijgende tijd’ niet waar een artikel voordeliger te koop is?Voorbeeldje: Net even voor onze vakantie begaf onze wasdroger het. Is dat trouwens niet snel na zeven jaar? Maakt niet uit, er moest hoe dan ook een nieuwe komen. Dat klinkt wel erg dramatisch als ik het zo teruglees,… Lees verder
- [Op herhaling](https://bonblog.nl/2024/09/19/op-herhaling/): ‘Je hoofdpersoon wordt midden in de nacht wakker. Onrust, gedachten, geluiden, herinneringen. De reden van het ontwaken.’Zo samengevat luidt de schrijfopdracht precies hetzelfde als die van juni vorig jaar. Niet dat ik dat erg vind hoor. Het enige wat ik me afvraag is: Hoe verzin ik iets wat totaal niet lijkt op wat ik vorig jaar heb geschreven? Uit de aankondiging op de website van de bibliotheek kan ik niet goed opmaken of het om dezelfde workshop als vorig jaar gaat, of een vervolg hierop. Ik heb mij hoe dan ook een paar weken geleden al aangemeld en ontving deze… Lees verder
- [Slappe lach](https://bonblog.nl/2024/09/12/slappe-lach/): Wanneer was het voor het laatst dat jij de slappe lach had? Ik van de week in een kledingwinkel. Tot vervelens toe, als je het aan Don zou vragen. Deze vakantie zijn er wel meer giechel-momenten geweest in de trant van: “Heb ik weer!” Bijvoorbeeld die keer met mijn rollator op de roltrap. Voel je ‘m al aankomen? Ik denk dat ik een vlaag van verstandsverbijstering had, want ik weet heus wel dat je met een rollator de roltrap helemaal niet op of af mag. Maar op de één of andere manier had ik die brede rolbanen zoals bij de… Lees verder
- [Vakantiekrabbel](https://bonblog.nl/2024/09/06/vakantiekrabbel/): De eerste keren dat Don en ik samen op vakantie gingen, kocht ik voor vertrek steeds een klein notitieboekje. Daarin schreef ik vanaf dag één iedere dag een klein stukje. Meestal over hoe we die dag beleefd hadden of ik schreef iets over de omgeving. Niet echt hele verhalen hoor, zomaar een paar regeltjes. De pagina’s waren niet groter dan de helft van een A5-formaat. Van de boekjes die onze verhuizingen nog hebben overleefd en ergens op een plan in de kast liggen, gaan de meeste over Griekenland. Mijn aantekeningetjes over Kos, Kreta, Lefkas en Parga doen herinneringen herleven van… Lees verder
- [Met andere ogen](https://bonblog.nl/2024/08/29/met-andere-ogen/): Een geroezemoes van stemmen galmt in de grote ontvangsthal op de eerste verdieping. Er wordt heen en weer gelopen. De een slentert, de ander beent haastig en met grote passen. Het doet me een beetje denken aan Schiphol, maar dan toch anders. De mensen die hier met hun tas vol bagage rondlopen, zijn niet bepaald op vakantie. Ze komen wel logeren, of hebben hun logeerpartijtje juist achter de rug en zijn op weg naar huis. Ik sla dit jaar even over. Ik logeer liever in Limburg. Jawel, volgende week eindelijk. Heerlijk een paar dagen er tussenuit en dit keer écht zonder… Lees verder
- [Arnie](https://bonblog.nl/2024/08/22/arnie/): Wat een rare maanden. Het lijkt wel alsof we van een lentezomer naadloos overvloeien in een zomerherfst. Staat ons straks dan een zomerwinter te wachten? Och, ik had me zo verheugd op een zomerzomer, vooral omdat ik door operaties en herstel weinig heb meegekregen van de afgelopen twee zomers. Beetje jammer, maar niet echt een ramp. Het is wat het is. Alleen lijkt het alsof deze nepzomer nu dubbel zo snel aan me voorbij trekt. Ik sta te strijken met de TV aan en luister tegelijkertijd met een half oor naar het nieuws, hopend op een enigszins gunstig weersvooruitzicht voor… Lees verder
- [Esse](https://bonblog.nl/2024/08/15/esse/): Esse is het Latijnse woord voor “zijn”. Esse was ook de naam van een Vereniging Zonder Winstoogmerk, een Belgische organisatie, waar ik in de jaren negentig een revalidatieprogramma volgde. Een paar jaar geleden schreef ik er onder andere in mijn blog: “Veto” over.  Ik had mij bij Esse vzw aangemeld, omdat ik me geen raad meer wist met mijn eczeem klachten en met mezelf. Ik was er helemaal klaar mee -met beiden. Als een patiënt legde ik mijn problemen wanhopig neer bij het team van therapeuten en begeleiders. Zij zouden mij wel helpen, zij zouden wel met een oplossing komen….dacht ik.… Lees verder
- [Doen alsof](https://bonblog.nl/2024/08/08/doen-alsof-2/): Nee ik ga niet doen alsof mijn neus bloedt. Ik zie heus wel hoe omvangrijk mijn persoontje aan het worden is als ik voor de confronterende van-kop-tot-teen spiegel sta om mij ‘s morgens aan te kleden. Doe dat dan ergens anders, zou je zeggen, of laat de gordijnen nog even dicht tot alles netjes bedekt is. Maar nee, zoals ik al zei: ik ga niet doen alsof mijn neus bloedt. Anders gezegd: struisvogelen met mijn kop in het zand heeft geen zin.  Het is wat het is, het beeld dat mijn spiegel weerkaatst is goed gevuld. Het lijkt wel alsof… Lees verder
- [Afleiding](https://bonblog.nl/2024/08/01/afleiding/): Mijn concentratie vandaag is 0,0 ofwel nul-komma-nul. Ik laat me werkelijk door van alles en nog wat afleiden. De TV heb ik expres uitgezet, die staat overdag sowieso zelden tot nooit aan. Nu echter, tijdens de Olympische Spelen, wil ik nog wel eens een blik werpen op beelden van de sportprestaties vanuit Parijs. Hm, toch maar even uitzetten tijdens het schrijven. Iets anders waardoor ik me niet goed kan concentreren is: ik heb een onderbuik gevoel. Dit keer niet qua “Er gaat vast iets gebeuren”, nee het is eerder weeïg, licht krampig. Ik hoorde dat er buikgriep heerst. Het zal… Lees verder
- [Roept u maar!](https://bonblog.nl/2024/07/25/roept-u-maar/): Nummer twaalf! klinkt het vanachter de toonbank.Ja dat ben ik! reageer ik, terwijl ik het papiertje uit het nummertjes-apparaat verfrommel.Roept u maar, zegt de slager met een knipoog.Heel even krijg ik de baldadige neiging om echt keihard TWEE SCHNITZELS!! te roepen, maar ik beheers me. Zijn er nog meer mensen die dezelfde richting op moeten? Wie willen er met mij meerijden? Roept u maar! Als ik je ergens mee kan helpen, je weet me te vinden hè. Ik zou zeggen: Roept u maar! Zo, hier ben ik dan. Begrijp ik goed dat er een probleem is met je printer? Roept… Lees verder
- [1957](https://bonblog.nl/2024/07/18/1957/): Nooit geweten, maar wij zijn van het zelfde bouwjaar.‘s Morgens om 09:40 word ik geboren. Diezelfde middag al, gehuld in laagjes glanzend wit satijn en tule, druppelt het wijwater uit het doopvont over mijn voorhoofdje. Meneer pastoor prevelt mijn naam: Brigette, dochter van Jozef en Maria. (Ja! Deze namen zijn echt.)Thuis valt het Haarlems Dagblad met als ondertiteling “oprechte Haarlemsche Dagblad” op de deurmat. En kijk, daar op pagina 9 rechtsboven sta jij als nieuwkomer verpakt in kleurrijke staniol. Je bent fris en fruitig, jong en oud vinden jou “Mmmmmm” en jouw naam is Fruit tella. Ik weet dit, omdat… Lees verder
- [Nog één keer](https://bonblog.nl/2024/07/11/nog-een-keer/): Eindelijk, daar zit ik dan. In een ruimte omgeven door glas met brede matglazen stroken in het midden tegen de inkijk. Ik spreid zorgvuldig alle pagina’s met mijn notities voor mij uit op de grote conferentietafel. Vanuit mijn linkerooghoek zie ik het vertrouwde blauwe colbert jasje van Don, mijn anker. Hij zit letterlijk aan mijn zijde en laat vooral het woord aan mij. Ik knik beleefd naar de personen tegenover mij aan de tafel, schraap mijn keel en begin aan, wat voor mij voelt als, mijn slotpleidooi. Ik heb dit gesprek voornamelijk aangevraagd om mijn ervaring en beleving uit 2023… Lees verder
- [Een nieuw begin](https://bonblog.nl/2024/07/04/een-nieuw-begin-2/): Waarschijnlijk heb ik mezelf ooit op een notificatielijst laten plaatsen in geval er iets nieuws te melden valt over hem. Ik was het vergeten tot ik daarnet een meldingssignaal op mijn telefoon hoorde.  “Hem” is mijn lievelingsauteur Toon Tellegen en het signaal was van de aankondiging dat er binnenkort een nieuwe verhalenbundel uitkomt. Een nieuw begin, is de titel. In het berichtje dat ik ontvang, wordt gevraagd of ik interesse heb en de bundel alvast wil bestellen. Interesse altijd, bestellen nee. Want, ik wil me er eerst verder in verdiepen.Als ik de omschrijving lees, krijg ik direct al de indruk… Lees verder
- [Throwback special](https://bonblog.nl/2024/06/29/throwback-special/): Due to todays Veteransday:
- [Confused?](https://bonblog.nl/2024/06/27/confused/): Ooit was er een TV-serie waarvan de naam me nu even niet zo gauw te binnen schiet. Aan het eind van iedere aflevering klonk er dan een voice-over, die zei: “Confused? You won’t be….after the next episode of….” Ik dacht niet dat ik dat zinnetje nog eens zou zeggen in het Erasmus MC. Ik dacht dat ik daar nu wel klaar was.Maar toch…. daar zat ik dan op een bankje bij het raam in één van de brede gangen bij de ingang van het MC. Uit pure frustratie met een cappuccino met veel, heel veel cacaopoeder erop gestrooid (ik schoot… Lees verder
- [Al klaar!](https://bonblog.nl/2024/06/20/al-klaar/): Ik zocht naar inspiratie. Nee, niet naar inspiratie om over te schrijven. Dat heb ik vanmorgen meteen maar los gelaten. Uit ervaring weet ik immers, dat hoe harder ik denk: “Wat zal ik eens…?”, er geen letter op het scherm van mijn laptop verschijnt. Laat ik maar gewoon mijn dag starten met dat wat ik in ieder geval van plan was te gaan doen. Je zult zien, dan komt er vanzelf wel een keer een moment dat ik begin met schrijven. Van de week ben ik op maandagochtend begonnen met trainen in mijn eentje. Of nou… trainen is wel een… Lees verder
- [Bijna!](https://bonblog.nl/2024/06/13/bijna/): Eens in de zoveel tijd komt het Erasmus MC weer eens voorbij. Komt daar nou nooit eens een einde aan? Jawel, bijna. Waar mijn eerste behandelingen in ‘de oude’ Daniel den Hoed Kliniek zijn begonnen in de zomer van 2016, ziet het ernaar uit dat mijn laatste contacten op de Erasmus-locatie in de zomer van 2024 zullen plaatsvinden. Nee, ik juich nog niet te vroeg, maar een beetje optimisme kan er wel vanaf.  Binnenkort worden Don en ik ein-de-lijk uitgenodigd voor een gesprek naar aanleiding van mijn ingediende klachten betreffende mijn opnames in 2022 en 2023. Het gesprek is in… Lees verder
- [Muis!](https://bonblog.nl/2024/06/06/muis/): Op de omslag van mijn oranje notitieboekje prijkt mijn naam in prominente hoofdletters . Het is een van mijn vele boekjes, ik heb ze in alle soorten en maten. Deze heeft een handzaam formaat, makkelijk om in mijn tas te steken voor zomaar wat notities onderweg. Ja ik weet wel, ik zou die notities ook op mijn telefoon kunnen zetten, maar dat duurt me te lang. Ik ben sneller met pen en papier. Op mijn telefoon leiden mijn woorden een eigen leven wanneer ik ze intik. Ik weet niet waar dat mis gaat. Toetsen te klein, vingers te dik, nagels… Lees verder
- [Métier](https://bonblog.nl/2024/05/30/metier/): Wat is jouw métier? vroeg de consulent die tegenover mij zat vriendelijk. Hij keek mij doordringend aan.Ehm….mijn métier? Ik ben op dit moment senior secretaresse, antwoordde ik.Nee, dat bedoel ik niet, zei de consulent. Wat bedoelde hij dan? Oké, mijn baan als secretaresse was tijdelijk. Bedoelde hij mijn beroepen hiervoor? Jeetje… dat varieerde nog al. Ik begon als Stewardess bij een Rijnvaart-maatschappij. Daarna was ik: verkoopster bij een juwelier, internationaal telefoniste/receptioniste/telexiste bij diverse bedrijven, danslerares op diverse locaties en jarenlang medewerker Bureau Reserveringen en Congresorganisatie bij de TU in Delft.Op dit moment was ik dus secretaresse bij een Grafisch ontwerpbureau,… Lees verder
- [Wil wil wel](https://bonblog.nl/2024/05/23/wil-wil-wel/): “Wil wil wel”. Kent iemand het programma nog? Anders gezegd: “Herinnert u zich deze nog..nog..nog?” Om het het geheugen even op te frissen: “Wil wil wel” was een radioprogramma van de Veronica Omroep Organisatie in de jaren 1982 – 1992. DJ Wil Luikinga presenteerde het, vandaar de naam. Een veelgehoorde kreet die destijds vaak quasi ad rem -en flauw- aangevuld werd met: (Wil wil wel) ”….maar Wilma wil niet”. Hetzelfde geldt voor de slogan “Herinnert u zich deze nog..nog..nog?” -ook veel gehoord. Een jingle die jarenlang door Veronica werd gebruikt om een ‘gouwe ouwe’ op de radio mee aan te… Lees verder
- [Lang verhaal kort](https://bonblog.nl/2024/05/16/lang-verhaal-kort/): Is het écht een jaar geleden? Het lijkt veel korter. Waar is een heel jaar gebleven?In gedachten staar ik naar mijn beeldscherm waarop de website van onze plaatselijke bieb te zien is. Zij nodigen schrijfliefhebbers uit om mee te doen aan een schrijfwedstrijd. O ja, de week van de cultuur is weer in aantocht. Kijk, zo staat het er: Jeetje, dan te bedenken dat de titel van vorig jaar nog vers in mijn geheugen ligt: “Een zomerse dag – in de Vlietlanden…?” Het lijkt wel gisteren dat ik een schrijfsel inzond over een natuurgebied waar ik nota bene nog nooit… Lees verder
- [In memoriam](https://bonblog.nl/2024/05/09/in-memoriam/): “Oma, heb jij verkering?” er wordt gegniffeld bij die vraag.Oma krijgt een blos op haar wangen, haar ogen stralen.Zonder aarzelen antwoordt zij glimlachend: “Ja!”De kogel is door de kerk. Hè hè, het is eindelijk officieel: “ze gaan met elkaar”.  Het is ontroerend. Wat zeg ik: het is prachtig als twee mensen, die alleen zijn, elkaar op latere leeftijd weer vinden. Vroeger -en dan bedoel ik écht vroeger (jaren veertig) waren zij jeugdvrienden. Een onbezorgd leven. Tot de oorlog uitbreekt.Een oorlog waar later zelden tot nooit over gepraat zou worden. Té traumatisch, té pijnlijk. Wel werd verteld over het noodgedwongen vluchten.… Lees verder
- [Schrijven verbindt](https://bonblog.nl/2024/05/02/schrijven-verbindt/): Toen ik in 2016 begon met het delen van mijn schrijfsels, werd ik me er steeds meer van bewust dat schrijven verbindt. De ene keer is dat geschreven op papier, de andere keer getypt op mijn laptop. Ik schrijf en anderen lezen. Soms krijg ik een reactie, soms niet.Door het schrijven ontstaan ook andere verbindingen in de vorm van persoonlijke ontmoetingen.  Neem bijvoorbeeld de schrijf-bijeenkomsten waar ik regelmatig naar toe ga. De uurtjes bij het “Mijmeren op papier” en natúúrlijk met “De Schrijfdames.”  Hieruit zijn onlangs twee mooie verbindingen ontstaan. Eerst was er het uitstapje met de schrijfdames. Wij schrijfdames, kennen… Lees verder
- [Boer of Hort?](https://bonblog.nl/2024/04/25/boer-of-hort/): Het Instituut voor de Nederlandse taal zegt over de uitdrukking “De hort op gaan” het volgende: “Het gaat hier om twee verschillende woorden: in de hort op gaan komt hort van het Middelnederlandse zelfstandig naamwoord huert of hurt, dat ‘weg’ betekent. Als je de hort op gaat, ga je dus de weg op. Vroeger werd de uitdrukking vooral gebruikt als iemand ergens voor op de vlucht was, maar later ging de hort op gaan meer algemeen ‘uitgaan, weggaan’ betekenen. En dan meestal om iets leuks te gaan doen: als je naar je werk gaat, zeg je niet dat je ‘de… Lees verder
- [Netjes](https://bonblog.nl/2024/04/18/netjes/): Zo dan! Wat ziet mijn eettafel er netjes uit hè? Voor mijn doen dan. Ineens was ik al die rondslingerende zooi zat. Het kwam ook omdat ik door alles wat er lag mijn mok thee niet eens had gezien, toen ik mijn opengeslagen laptop een stukje naar achteren schoof. Oeii!Met een verschrikte gil tilde ik in een reflex mijn laptop de hoogte in. Helaas kon ik mijn boeken niet meer redden van een zee van thee. Eentje wel, die gaf ik een duw zodat -ie op de grond viel. De thriller waaraan ik net begonnen was absorbeerde het vocht als… Lees verder
- [11 april](https://bonblog.nl/2024/04/11/11-april/): Ik heb de laatste paar dagen zoveel schrijfwerk gehad, dat ik even moet schakelen. Dat klinkt misschien gek, maar met schakelen bedoel ik de manier waarop. Als ik een tijdje formele teksten onder woorden heb moeten brengen, neig ik naar ‘blijven hangen’ in stijf of vormelijk taalgebruik. En dat is nou net niet de stijl die ik bij het schrijven van mijn blog voor ogen heb.    Zo, ik kan me voorlopig weer even losrukken van notarieel vastgelegde statuten en reglementen en het beargumenteren daarvan. De jaarlijkse Algemene Ledenvergadering van de bewonersvereniging van het appartementencomplex waar wij wonen is een feit.… Lees verder
- [Groen](https://bonblog.nl/2024/04/04/groen/): Groen.De muur in onze woonkamer is tóch weer groen. Weliswaar anders groen dan het granny smith groen zoals van toen we net hier in ons appartement kwamen wonen.  Na een paar groene jaren, leek een net iets meer zomerse tint wat frisser. Samsung flip 5 groen zeg maar, de kleur van mijn telefoon. Lang heeft dat niet op de muur gezeten, het miste ‘warmte’. Dus, toen ik twee zomers geleden na mijn operatie lag te herstellen op een zorgbed in de huiskamer, kreeg Don op een dag ‘de geest’. Hij dekte alles af, duwde mijn bed de keuken in, zwaaide… Lees verder
- [Luz del Dia](https://bonblog.nl/2024/03/28/luz-del-dia/): Zeg nou zelf: Klinkt “la luz del dia” niet vele malen mooier dan “daglicht”? Mijn Spaans is al lang niet meer wat het geweest is. Losse zinnen en woorden weet ik nog wel, maar het simultaan vertalen van een Spaanstalige film of serie, gaat me absoluut niet lukken. Een paar weken geleden was ik bezig met het voorbereiden van mijn dansles. Met het oog op de naderende lente zocht ik dansen en muziek die daarbij passen. Bij toeval ontdekte ik een klein grappig dansje op een net zo klein grappig Spaanstalig liedje.Inderdaad: la Luz del Dia. Van het kleine beetje… Lees verder
- [Creabea](https://bonblog.nl/2024/03/21/creabea/): In mijn laatste decemberblog van vorig jaar, schreef ik:  “In het nieuwe jaar hoop ik in ieder geval nog verder te kunnen opbouwen qua bewegen, ofwel: weer meer, maar vooral ook onbelemmerd, kunnen dansen! En weer op pad gaan, mijn actieradius vergroten.Verder hoop ik op plezier, inspiratie, creatieve ingevingen, ontmoetingen en draagkracht voor eventuele ‘mindere’ momenten.” “Lekker bezig”, wilde ik vandaag als titel gebruiken, maar het klonk me vaag bekend in de oren. Inderdaad! Het bleek dat ik al eerder een blog heb geschreven met dat opschrift. Toch zijn ‘lekker bezig’ wel de woorden die ik zou gebruiken als reactie… Lees verder
- [Ik haak af](https://bonblog.nl/2024/03/14/ik-haak-af/): Het is niet zo, dat ik vandaag mijn dag niet heb. Het is meer zo, dat ik gisteren mijn dag wel had. Spijkers met koppen geslagen, in de weer geweest met van alles en nog wat. Van die kleine dingen, die er méér toe doen dan je aanvankelijk had gedacht. Pas uren later merk je bij een eerste kop koffie op: Zo hee, productief bezig geweest, lekker opgeschoten! ‘s Avonds moest ik naar een bijeenkomst in Delft. Welja, dat kon er ook nog wel achteraan. Stond al lang in mijn agenda gepland hoor. Al die kleine dingetjes die ik daarom… Lees verder
- [Ideale maten](https://bonblog.nl/2024/03/07/ideale-maten/): Als je aan mij vraagt “Wat zijn voor jou de ideale maten?”, dan antwoord ik: “Don en ik; mijn zusje en ik; mijn vriendin en ik; ons vriendenstel en ik…” Ha ha, personen dus! Wat had je dan gedacht? O wacht, dieren! Die waren dat ooit ook: kat Gigi en ik, parkiet Jopie en ik. Zowel genoemde mens als dier: mijn ideale maten, omdat ze onvoorwaardelijk zijn (en waren) als in: Je weet wat je aan ze hebt. Ze zijn betrouwbaar, eerlijk, rechtvaardig en je weet dat ze er voor je zijn als het nodig is. Als het ware samen… Lees verder
- [Schrikkeltips](https://bonblog.nl/2024/02/29/schrikkeltips/): Het is zeker een jaar geleden, dat er na een fikse regenbui ineens waterdruppels aan het plafond in onze woonkamer/keuken hingen. Het druppelde aardig door op onze laminaatvloer. Balen! Gedoe ook! Eerst het lek op het dak zien te lokaliseren en uitvogelen welke verzekering dit geintje qua opknapkosten dekt. Toen dat rond was, viel het maken van een afspraak met het schildersbedrijf niet mee. Er kwam van alles tussen, waardoor het óf voor de schilders óf voor ons niet uitkwam. De beruchte ziekenhuis-zomermaanden bijvoorbeeld en de periode daarna, toen er wekenlang een zorgbed midden in de huiskamer stond. Eindelijk was… Lees verder
- [Gabriëlla](https://bonblog.nl/2024/02/22/gabriella/): Hebben jullie dat ook weleens? Dat je zo levensecht droomt, plotseling wakker wordt en je je verward afvraagt of alles nou echt is gebeurd of toch niet. Mij overkwam dat deze week in de nacht voor mijn dansochtend. Ik droomde dat ik in een grote zaal voor een grote groep dansers stond. Aan de zijkant van de zaal stond een rij lange tafels waarachter juryleden zaten. Het was een examen en alles hing af van de laatste dansopdracht. Als ik die goed had uitgevoerd, was ik geslaagd. De muziek werd gestart. Ik herkende onmiddellijk de eerste klanken, maar stond als… Lees verder

## Pages

- [Over mij](https://bonblog.nl/over-mij/): Welkom op mijn (blog)site, waarop ik iedere donderdag een Bon blog post. Bon, omdat dat de helft is van mijn roepnaam: Bonnie.Bon, met een knipoog naar de vertaling vanuit het Frans: ‘goed’. Ik streef er naar blogs te schrijven die ‘goed-te-doen’ zijn. Ik ben in 1957 geboren in Haarlem en na wat omzwervingen terecht gekomen in Maassluis. Hier woon ik met man Don. Geen kinderen, geen huisdieren, gestopt met werken -inmiddels met pensioen- en alles behalve saai (lees: altijd wat te beleven) Schrijven deed ik als kind al graag. Dagboeken vol over mijn frustraties, koester-momentjes en meidengeheimen. Als ik op… Lees verder


[comment]: # (Generated by Hostinger Tools Plugin)